Yol Öyküleri

Bir grup sûfî, Dicle kenarında Maruf-u Kerhî ile oturuyordu. O esnada, nehirden, bir sandal içinde def çalan, danseden, içki içen bir genç topluluğu geçti. Sûfîler, Maruf’a: “Şunları görüyor musun, açık açık nasıl da Allah’a isyan ediyorlar?” dediler ve eklediler: “Bu serserilere beddua et!” Bunun üzerine, Mâruf ellerini göğe kaldırdı ve: “Allahım” dedi, “bunları bu dünyada nasıl neşelendirdiysen, ahirette de öyle neşelendir.” Mâruf’un bu duası sûfîleri şaşırtmıştı. “Biz senden dua değil, beddua istemiştik” dediler. Mâruf şöyle cevap verdi: “Eğer Allah bunları ahirette neşelendirmeyi murad ederse, bu dünyada kendilerine bu hayattan tevbekâr olmayı nasip edecektir.”