Yol Gitsin Ben Kalıyorum

o zamanlar sözün sahanlığında kalırdı babam bense sözle babamın arasında bir dağı yazıyla gösterirdim kalbime gurbeti gösterirdim bu senin yurdun diye bir ağaç yalnızlığa giderdi ormanı darıltarak bazen babam giderdi sonbaharlara bazen sonbahar gelir yalnız babam giderdi ben bir çocuk uydururdum üstüme paçaları çamur bahtı paçavra