Taşayazma

Sana yeni bir elveda güzel çiçek Gönlün taburcusuna ramak kala Bir hastalık keşfetti hekimler Ölümdür artık sonu Geçilmez kandan deryalar Zahidin kaldığıdır Gayya'yla Kevser arasında Kucağında camdan günahsız kaburgalarla Olmaz diyorum, bu zamanda olamaz Bunlar bugün, okunur ancak bir yerlerde Dokunur, olmayışı bu zamanın bir eski zaman Bizi bir süreliğine idare edecek olanlar da Gelirler birazdan İşte eşik, işte cilalı birkaç adım sızıyor içeri Yıldız artıklarıyla bezeli tavandan Sarkıyor sönmüş bir volkan gibi onurunuz Biz de ne zamandır merak içindeydik doğrusu Buyurunuz