Stockholm Yalnızlığı; Bir Liman Lazım Şimdi Bana

IHLAMUR AĞAÇLARI GİBİ ÇOCUKLUĞUM KOKUSUNU NEREYE GİTSEM YOK UNUTMUŞLUĞUM Ne kadar şık duruyor üzerinde hüzün Daha bir seviyor insan muz ağaçlarını Listede yer alan hatırı sayılır dostları Uzak yollardan dönen çoban aldatanları Daha bir seviyor insan beril yankıları Şiir izler bırakmaktır yaşamın özgür kanatlarında İçinizdeki serçenin suya indiği an Bil ki yurdundan sürgün çocuklar erken düşer yollara Ve yırtık bir uçurtmanın izi gibi kalır öpüşlerim sevgilinin göçebe dudağında Yine yeniden Apansız yolculuklara çıkalım seninle Mimoza sürgünü sevgilim