Söylemek Zor Sevgilim

ah benim kimselerin anlamadığı yalnızlığım kanıyor boyuna bıçak yarası içimde sayfasını kaybetmiş kelimeler gibi savuruyorum yürüdüğüm yollar sıra anıları kalbim kenarda unutulmuş çerçevesiz fotoğraf yılların pas tutmuş levhası adı adreslerde kayıtsız bir hiçlik dönüp dolaşıp üzgün, ıslak kendimi topluyorum nehirlerin bittiği yerden onca zaman intiharları avutarak avunarak her gün mezarım başında yalanlar dikiyorum dudaklarıma