Sessiz Çığlık

Bir valizin içine koydum yüreğimi de Gitme desem Kalmam için diz çöküp yalvarsam Kulum kölem olsam durdura bilirmiyim Gururumu bir kenara attım Gitme diye kısık bir sesle yalvardım Ardına bakmadan uzaklaştın yanımdan Kayboldun sislerin arasında Buz gibi odada kala kaldım Sobayı yakacak kömürde kalmamış Titreşerek ağlaştık, Yavrularımla ardından O kara günün ertesinde Işıklarımızıda kestiler düşüncesizce Dünya kara ben kara Benim ruhum hep kara Geleceğe yaşlı gözlerle bakan yavrum olmasa Bu can bu kadar dayanamazdı Bu karanlıklara