On Otuz

Teneffüs yaklaşırken güneş yavaş yavaş tarlalardan elini ayağını çekti. Karanlık, seyrek ağaçların üzerinde büyüdü. Yalın gövdeli, kurumuş, dalsız kavaklar uzak dağların kara soluğuyla gıcırdadı. Sanki havanın kararmasını bekliyormuş gibi yine elektrikler kesildi. Gökten süzülen ışığın ölü aydınlığı sınıfın duvarlarına insan lekeleri bıraktı. Kıpırtısız gölgeler hala sessizce ders çalışıyordu.