Neşvan

Her şey, her şey netameli ve sarhoş Bir kösnümüşlükle bakıyor yüzüme Dinliyorum, kara, ılık bir ırmak gibi akan Hayatın içinde hayasızca haykıran Hezeyanlı insanların sesleri arasında kaybolan Bir şehrin şarkısını dinliyorum. Bu eskimiş ve kösnül yüzden teğet geçen Ey! Gök, dalları güller dolu Aklı dinamitleyen ince bir sızıdır Bu şehirden yaşama çıkılır mı!