İşgal Altındaydı Şeyler

Acının taze sonsuzluğuyla uykuya yatıp yatıp Yatağımdan uyanarak kalktığım yalan! diyerek uyandığım ucuz bir evde Ağır bir şiirin döşeğinde; Özlemek; Ruhu bedenin kapısından geçmek istemeyen bir şiiri... ... Özlemek; Şimdilerde akmayı unutan bir nehir Zaten en tehlikelisi de tıkanmışlık değil midir? Geçmişi iyi hatırlamak gerek Saat gelir şimdiki zamanı bulur Geçmiş bütün anlarıyla birlikte yalnızlığın olur Böyle olmuyor! Ardı ardına dizdiğinde kelimeleri Buradan bir devrim doğmuyor.