İatro’nun Günlüğü 2

11 Eylül GecesiBir hiçliğe demir atmıştık seninleIşıklarımız sönüktü pusulamız bozuk bir kere bir olalım demiştim tek yürek tek bedende birleşerekBey mahallesinin arka sokaklarındaydıkNefeslerimizde bir anason kokusu ve gülücüklerimizin arkasında nihavent makamından kanayan fitil işlemez bir şiş yarasıydı hüzünYağmur arabesk bir melodiydi bu saatlerde içimize işleyenSen siyanür buharı gibi dolaşıyordun içimdeYasaklanmış afişler gibiydi yüzünBir tek ben görüyordum seniGecelerden ise 11 eylül gecesi