Hurilere Mektuplar

(...) herkes, ekmeğinin memleketinin peşinde. rengini evde bırakmış adam da, tutkusuna batan kırmızı kadın da, tahtasız marangoz da... sahibini arar hayat. uykusuz kumbaranın şehvetli dudakları açılır, kapanır. vakur vapurlara yollar öpücükleri. avlularda yankır yalnızlığın kurduğu kelimeler duvardan duvara çarpa çarpa, işten atılmış öcüye dayak atar, kendine gelsin diye ki gelmez. davul kapıları çalar pencereleri vurur. caddelerde koşan ayak sesleri hurilerin küfrüdür. ağzında erir, her yere sokulan sözcükler karanlığın şekeri. (...)