Gül Taştan Ağır

Yolları anladım, göğü tanıdım Suyun aklından çıkmadım hiç İçi oyulmuş uzun bir kederden Kalbime akan ırmaklar bilinsin Dünya bir gülden düşen sözler Yapraklardı solmuş seninçin Çok isterdim evlerin boşluğu Ben gidince büyürmüş densin