Gönül Ülkesi

“Günlerden bir gün Bir pencere açıldı Yağmur bekleyen Kırık pencere Şiirler düştü Rüzgarlar ve soğuk Ağaçlara asılı Düğümler koptu Sustu şair Savruldu şair Dünyadan Bir başka dünyaya Gönül ülkesinden Şiirler konuştu Emelini yitiren İliklenmiş sözcükler Oturdu yerine Çiçek oldu…”