Çileden Sonra Yeşeren Hüzünler

Çile İmtihan Evvel günler ömrüme koyu bir zaman düştü Ardından da zihnime sis düştü, duman düştü Düştüğümde gördüm, ömrüme ziyan düştü Sağıma, soluma, çileme bir garip üryan düştü Gafildim çile her yanıma bilmem ne zaman düştü Feryat ettim ufkuma dilimden "aman" düştü Düşündüm ki bir dirhem aklıma koca bir umman düştü Bazı günler gönlüme ferahlık mihman düştü Niceleri vardır ki gönlüne iman düştü Nicelerinin imanına hased ki yaman düştü Sanki açıldı perde! Koptu kıyamet! Eşya düştü, can düştü Pişmanlık için çok geç, kibir düştü, şöhret düştü, şan düştü Çile düşünce her yere "eyvah ömrüme zam düştü" Bendeki yolunu şaşıran her şeye bir an da nizam düştü Asırlardır dillerden küfür düştü, isyan düştü, kan düştü Akla hile düşünce akıldan izan düştü Ta ezelden ruhumuzun nabzına tatlı bir ezan düştü Her dem kabristanlara bahar, evlere hazan düştü Dağlara taşlara şahitlik, insana imtihan düştü İmtihan hayatlara her zaman nihan düştü (Tanıtım Bülteninden)