Bir Sevdayı İşte Böyle Vurdular

Solgun çiçeklerle süslenmiş, Sipsivri iğnelerle döşeli, Bir mezarın içine uzatılmış, Kızgın demirlerle dağlı yüreği... Gözlerinde kurumamış yaşları, Uzanmış yatıyor sevda çiçeği... Bir eliyle bastırıyor kalbini, Soğumamış hala aşkın külleri... Tutuyor sımsıkı diğer elinle Dağılmış, dökülmüş siyah gülleri... Özlemin rüzğarları ürpertmiş, Dağılmış boynuna kızıl saçları, Her teline yapışmış düğüm düğüm Şüphe çiçekleri dolu,uçları... Solgun yüzünde ıstırap, elem, Bir şey sorar gibi aralık ağzı, Duyulmamış sözleri, yerde, karışık. Yanaklarına vurmuş solgun bir ışık... Alnında sanki nura dönüşmüş Anlaşılmamanın verdiği acı, Başında parlıyor, göremez gözler, Masumiyetiyle parlamış tacı... Suçu sevmek idi, sadece sevmek, Sevgisi yükselmiş gönülden dile, Anlatırken derdini, duymazlar bile... Sevda çiçeğini yoldular bugün, Dallarını acımadan kırdılar. Bakmadılar gözlerinin yaşına, Bir sevdayı işte böyle vurdular...