Adınla Çağırsan da Olur Beni

Ölüm Meleği Gözyaşlarına tanık oldum bulutların Topraklar ısındı, yere indi masum gökler Kör tünellerin karanlığını boğdu beyaz ışıklar Açıldı kutsal kapılar cehennem alevleri göründü Görünmeyen bir el çekip götürdü beni Ecinnileri kovalıyordu kartopu güvercinler El açmıştı milyarlarca yıldız dualara Sesler yankılandı yalçın sıra dağlarda Sıcak sabahları olmayacak günlerin Güneş tutuklu kaldı Tanrı katında Bir adım uzağında bekleyen ecel Fener alayları gibi cehennem yalazlarında Kaybolup gidiyor kimliği meçhul canlar Ölüm melekleri peşimde hiç aman vermiyor İçimde sevdan, tabutta ben mezara inmeden Yanıp kül olabilsek bitse artık bu azap!